Ĉu eblas interparoli kun faŝisto ?

Ĉu imageblas ke ekzistu en nia medio homoj kies gepatroj estis pli-malpli ekstrem-dekstruloj ? Ĉu eblas per nur siaj propraj povoj seniĝi de tia heredo-malsano ?

[Ĉeestis 11 rondanoj (ne samtempe). Tiu parolrondo estis pli vigletosa ol kutime (krom amasoj de manĝaĵetoj ni fortrinkis 6 vin-botelojn). Ni dum longa tempo provis difini la vorton "faŝismo" kaj ni konstatis ke, kvankam samopiniantaj, ni trovas diversajn komplementajn difinojn : sistemo kiu kaj regas kaj kondamnas kaj punas, emo por hato kaj violento, emo al obeo/ordono, grega efekto ; inter multaj komentoj ni agnoskis ke ne ĉiuj diktaturoj estas faŝismaj ; tamen ni ne samopiniis pri la demando ĉu faŝismo estas kaŭzita de la estranto de la lando aŭ de ties popolo ; ni ne ĉiuj same komentis tiun fakton : ke K. Kalocsay tradukis libron de B. Mussolini "Vivo de Arnaldo". Kvankam mankis tempo por serioze respondi al la titola demando, ni kun bedaŭro konscias ke la nuntempo baldaŭ igos nin pli kaj pli ofte alfronti faŝistojn.]

La karan etoson de malvirtualaj parolrondoj, de kursoj, de Esperantistaj renkontiĝoj re-spertu... eniru la butikon, kaj ni interparolu, laŭ nia amikeca kutimo !

Ĉi-tiu kunveno okazos nur enloke, t.s. ne per interreto.
Kiel kutime, nia diskuto estos tute libera.

Kore,